لئونيد ايليچ برژنف

مهندس صنايع، سياستمدار و رهبر اسبق شوروي سابق، تولد دسامبر 1906 در شهر كوچك «دنيپرودزرژنيسك»در «اكراين» (پدر«يوري لئونيدوويچ برژنف» عضويت  كميته مركزي حزب كمونيست شوروي در سالهاي 86-1981)، تحصيلات متوسطه و عالي در زادگاهش.

قطع دوران آموزش متوسطه وي پس از رخداد انقلاب اكتبر روسيه و شروع جنگهاي داخلي در كشور 17-21، به همراه خانواده اش بازگشت به «كورسك» و پيوستن به «كامسومول» (شاخه جوانان حزب كمونيست) و شروع فعاليت هاي سياسي و حزبي 23-، ارزياب كشاورزي و اشتغال در تعاونيهاي «سوردلوفسك» در اورال و نيز روسيه سفيد اواخر دهه 20-، عضويت كامل در حزب كمونيست 31-، سپس مأموريت ادامه تحصيلات عالي در رشته مهندسي صنايع در زادگاهش 31-، رئيس مدرسه عالي صنايع فلزي در شهر زادگاهش (پس از پايان تحصيلات عالي اش)، كارشناس حفاظت محيط زيست، دبير حزب كمونيست اكراين در مركز اوبلاست (ايالت) «دنيپرو تيروفسكي» و نيز مسئول تبليغات حزب 38-41 (در خلال همين دوران «نيكيتا خروشچف» دبير اول حزب كمونيست اكراين بود (1938-1947) و برژنف و همكاري نزديكي با وي داشتولد وظيفه ي خروشچف بنا به دستور استالين اين بود كه يك تصفيه دامنه دار در درون شعبه منطقه اي حزب انجام دهد). در خلال «جنگ كبير ميهني» ارتقا به درجه سرهنگي و كميسر سياسي ارتش جنوبي اكراين 41-45، پيرو رشته اي از تصفيه هاي جديد انتخاب به عنوان رئيس اوبلاست منطقه 46-49، انتخاب به عنوان عضويت  «شوراي عالي» (پارلمان دولتي شامل دو مجلس «شوراي اتحاد» و «شوراي مليت ها») از منطقه «نپروپترووسك» 50، بنا به فراخواني خروشچف اشتغال موقت در بخش كشاورزي كميته مركزي حزب كمونيست در مسكو، سپس رهبر حزب كمونيست جمهوري «مولداوي» (كه اخيراً از روماني جدا شده بود)-53، نامزد عضويت در «پوليت بورو» (دفتر سياسي حزب) از سوي استالين در خلال كنگره نوزدهم حزب اكتبر 52، در شمار مشاوران نزديك استالين 52-53، مدت كوتاهي قبل از مرگ استالين (مارس 1953) انتخاب به عنوان عضويت  كميته مركزي حزب كمونيست 53، پس از فوت استالين و شروع موج «استالين زدايي» در شوروي كنار گذاشتن از دو سمت مهم «نامزدي» پوليت بورو و نيز عضويت دبيرخانه (در مدت 48 ساعت)53، پس از مدتي با توجه به دوستي و همكاري نزديكش با خروشچف، شروع دوره جديد فعاليت هاي سياسي-حزبي وي و سرپرست اجرايي برنامه هاي كشاورزي در جمهوري قزاقستان 54-56، سپس فراخواني به مسكو و مجدداً نامزد عضويت در پوليت بورو و عضويت در دبيرخانه و كميته مركزي حزب (مسئوليت نظارت بر روابط احزاب كمونيست خارجي و نيز هماهنگ كردن برنامه هاي جديد فضايي و موشك هاي هسته اي شوروي)56-57، انتخاب به عنوان عضويت  كامل پوليت يورو در جريان پلنوم ژوئن 1957 كميته مركزي، ضمناً معاون اداره نظارت بر امور حزب كمونيست در فدراسيون شوروي 57-60، دستيار و مشاور ارشد خروشچف (رهبر حزب كمونيست شوروي)57-60، پس از شروع مخالفتهايي با خروشچف از سوي رقيبان وي، بركناري از سمت هاي عضويت در دبيرخانه و پوليت بورو60، سپس انتخاب به سمت تشريفاتي رئيس جمهوري ماه مه 60-ژوئيه 64، معاون خروشچف (دبير اول و رهبر حزب كمونيست) در امور حزبي ژوئيه-اكتبر 64، رقابت با خروشچف و جانشين وي به عنوان دبير كل و رهبر جديد حزب كمونيست 15 اكتبر 64، نوامبر 82 (تا زمان فوت)، افزايش قدرت و نفوذ سياسي وي بويژه در مسائل سياست خارجي، از جمله: تصميم به تهاجم و دخالت نظامي شوروي در كشور چكسلواكي به منظور سركوب روشهاي ليبراليستي و اصلاحي «الكساندر دوبچك» در آن كشور اوت 68، اعلام «دكترين برژنف» (نظريه اي كه پس از تهاجم نظامي شوروي به چكسلواكي وضع شد. به موجب آن شوروي بايد سوسياليسم را در هر كشوري كه در داخل «امپراتوري شوروي» يا حوزه نفوذ آن قرار دارد حفظ كند و از آن دفاع نمايد.) اوت 68، در راستاي مبارزه قدرت شديد با رقيبانش ترتيب تدوين و تصويب يك قانون اساسي جديد بهار 77، پيرو آن مجدداً رئيس جمهوري و نيز دبير كل حزب (و تبديل شدن به قدرت برتر و مسلط شوروي) ماه مه 77-نوامبر 82، تصميم به تهاجم نظامي گسترده به افغانستان و اشغال كامل آن كشور دسامبر 79 (تا سال 1989 به طول انجاميد)، در خلال سفر رسمي اش به هندوستان و طي يك سخنراني در پارلمان آن كشور ادامه «دكترين برژنف» (شامل 5 ماده مربوط به مسائل خليج فارس) 10 دسامبر 80، فوت پيرو سكته قلبي در سن 75 سالگي 10 نوامبر 1982.